داستان با خواب میجر پیر شروع میشود. خوابی که در آن همهی حیوانات بدون سلطه و تسلط و زورگویی انسانها، به خوبی و خوشی در کنار هم زندگی میکنند. بعد از آن در یک گردهمایی، میجر به حیوانات دیگر میگوید که آنها باید برای رسیدن به چنین بهشتی کار کنند و زحمت بکشند. حیوانات با شوق شدید از رویای میجر استقبال میکنند اما میجر سه شب بعد از این گردهمایی میمیرد. بعد از مرگ میجر، سه خوک جوان به نامهای اسنوبال، ناپلئون، و اسکویلر، اصول اساسی میجر را در قالب فلسفهی «حیوان دوستی» معرفی میکنند. این قوانین عبارتند از:همهی آنها که روی دوپا راه میروند دشمن هستند.همهی آنها که چهارپا یا بالدار هستند، دوستند.هیچ حیوانی حق پوشیدن لباس را ندارد.هیچ حیوانی حق خوابیدن در تخت را ندارد.هیچ حیوانی حق نوشیدن الکل را ندارد.هیچ حیوانی حق کشتن حیوان دیگری را ندارد.همهی حیوانات با هم برابرند.یک نیمه شب، حیوانات موفق میشوند که صاحب مزرعه، آقای جونز را شکست بدهند و او را از مزرعه فراری بدهند. مزرعهی آقای جونز به مزرعهی حیوانات تبدیل میشود و حیوانات مزرعه خود را وقف به رسیدن به رویای میجر میکنند.باکسر، اسب گاریچی با اشتیاق زیاد، تمام وقت و انرژی خودش را پای رسیدن به رویای بهشت میگذارد و از قدرت زیادش در جهت رفاه و پیشرفت مزرعه استفاده میکند. باکستر، عقیدهی «بیشتر کار خواهم کرد» را به عنوان شعار خودش در نظر میگیرد.اسنوبال به حیوانات، خواندن یاد میدهد و ناپلئون به گروهی سگ جوان اصول «حیوان دوستی» را میآموزد. وضع مزرعهی حیوانات خوب و روبه راه است. تا وقتی که آقای جونز دوباره برای پس گرفتن مزرعهاش پیدایش میشود، حیوانات در نبردی به نام «جنگ گاودانی» او را شکست میدهند و تفنگ جاماندهی آقای جون

بسم رب المهدیسلام این روزا حال عجیب غریبی دارم جهان به تماشای فوتبال و من دنبال خرید ف...شکن خوب برای دنبال کردن اخبار مملکتم...اینقدر ذهنم آشفته س که نمیدونم چطور بنویسم که تخلیه بشه این افکار درهم برهمم....اوضاع اینقدر درهم برهمه که از کلاف پیچیده هم بدتریم ی چیزی شبیه ی عالمه نخ در هم گره شده نازک و کلفت که استرس اینو داریم که با کشیدن نخی نخ دیگه پاره بشه و تمام بشه نقشش در این کلاف!بعضیا اونقدر هیجان دارن که فکر میکنن وسط بازی کامپیوترین و عشق و حال میکنن هر چند نقشی دارن در بازی بازیگردان و خودشونم خبر ندارن!بعضی چنان راحت به کارهای روزمره میرسن که انگار نه انگار هر روز عده ای میرن زیر خاک....بعضی هم ژیلت به دست آمادن که اگه اتفاقی افتاد سریع لباس عوض کنن ، ریش رو سه تیغه بتراشن و قاطی جمع بشن انگار نه انگار که یکی از عوامل به این فلاکت رسیدن ملت همینابودن ...نون به نرخ روز میخورن و هدفشون فقط پول و بقاس حالا هر کی مادرشون رو گرفت بهش میگن بابا....اوضاع فکریم اصلا خوب نیست همش جنگ دارم تو مغزم که به چه کنم و چه نکنم شروع میشه آخرشم به هیچ ختم! چون نه قدرت مداخله دارم نه وجدانم که اینهمه سال سعی کردم تمیز نگهش دارم اجازه میده بی تفاوت باشم و باز هم جنگ فکری من ادامه پیدا میکنه....از خیلی چیزا ترس دارم از مسیری که خیلیا بنا به فشار یا شور یا عر چی که تجربه بهم ثابت کرده از اشتباهه ...از نفتی که خیلی ها خواسته یا ناخواسته دارن به آتیش ملت میریزن و نمکی که به زخم ملت میپاشن...از این میترسم روزی رقم بخوره که باز هم خوک قلعه حیوانات داشته باشیم و سگ های اطرافش....ما که تو این بازی فقط نگاهیم و اشک همینمثل همیشه که گفتم این نوشته ها صرفا دلنوشته خودمه و بس پس مینویسم بر یخخل

یاری کن ای نفس که درین گوشه ی قفسبانگی بر آورم ز دل خسته ی یک نفستنگ غروب و هول بیابان و راه دورنه پرتو ستاره و نه ناله ی جرسخونابه گشت دیده ی کارون و زنده رودای پیک آشنا برس از ساحل ارسصبر پیمبرانه ام آخر تمام شدای ایت امید به فریاد من برساز بیم محتسب مشکن ساغر ای حریفمی خواره را دریغ بود خدمت عسسجز مرگ دیگرم چه کس اید به پیشبازرفتیم و همچنان نگران تو باز پسما را هوای چشمه ی خورشید در سر استسهل است سایه گر برود سر در این هوس#هوشنگ_ابتهاج موضوعات مرتبط: دست نوشته های من